گله ...

 

هر چند از اين دوري و چشمان قشنگت گله داريم

 

تا لحظهء خوبي كه بيايي، من و دل حوصله داريم

 

گفتي من و تو، قسمت يك پنجره باشيم قبول است

 

هر چند به اندازهء پرواز و قفس، فاصله داريم

 

يادت نرفته است عزيزم، كه اگر درد سري هست

 

از خندهء آن روز، از آن كوچه، از آن يك بله داريم

 

ديگر همه را گردن اين قسمت و تـقدير نينداز

 

تـقدير كدام است؟ ببين، ما خود مسئله داريم

 

عيب از خودمان نيست؟ كه تا پاي قراري به ميان است

 

هي صحبت كمبود زمان مي شود و مشغله داريم

 

انگار محال است كه ما قسمت يك پنجره باشيم

 

حالا كه به اندازهء پرواز و قفس فاصله داريم